στο περίπου

πάλι καλά ίσως που νομίζω πως ξεφεύγω κάπως με τις δικές σου περιπέτειες. δε με πειράζει πάντα που μου φαίνεται ότι μπορεί να είναι λίγο άθλιο αυτό.

στριφογύρισε κάτι στο κεφάλι μου
έκανα να γράψω

όμως τελικά,
νίκησε η πείνα

κουζίνα διαμερίσματος παλιού Θεσσαλονίκη
πολύχρωμο μωσαϊκό, σχήμα τετράγωνα, γωνίες με καμπύλες
πράσινο μαύρο γκρι, ίσως πορτοκαλί, ξεθωριασμένα
παλιά μικρά ντουλάπια που κλείνουν άγαρμπα με θόρυβο
μπογιά παχιά, γαλάζια
άσπρο ψυγείο φασαριόζικο
κι ένα μικρό φουρνάκι που ψήνει τον καφέ, μυρίζει
δύο υπάρξεις όρθιες
την πιο ωραία βιώνουνε
σπατάλη χρόνου
τα χέρια σφίγγουνε τα σώματα για ώρες
τα σώματα αδυνατούν να χορτάσουν το ένα την παρουσία του άλλου
και να χωρέσουν μέσα τους αυτό που νιώθουν
έξω η πόλη έχει ξυπνήσει εδώ και ώρα
ο κόσμος βουίζει, ιδρώνει και πεθαίνει
ουρλιάζει απεγνωσμένα

στην κουζίνα
δύο υπάρξεις όρθιες
φιλιούνται και αγγίζονται για ώρες
παραδομένες στην ανάγκη της ζωής
έξω η γη σιγοβράζει
έξω καλούνε για βοήθεια
έξω οι άνθρωποι σβήνουνε και λιώνουνε
μέσα ο καφές φούσκωσε και χύνεται

(2009 edit)

δεν χρειάζομαι πολλά για να λυτρώνομαι

την κιθ μ ή το πιά
χολική άθεση
τη ίμως υποβό άθλιψη μ
όμενες βερές γχορδίες ελωδία
έδιους ίχους
θύμη
δ
πόνο άχτυλα

τρέμω την επικείμενη μοιραία ήττα
και το χειρότερο είναι
ότι δε μπορώ να μετασχηματίσω αυτό το φόβο μου
σε κάτι δημιουργικό

μην ανάβεις φωτιά
μήτε φακό ή φαναράκι
προτιμώ σκοτάδι
να μη βλέπεις τη λύπη μου
να μη ρωτάς τι έχω ή τι σκέφτομαι
να νομίζεις μα να κάνεις λάθος
να βυθίζομαι ανενόχλητος ξανά
στην ανημπόρια να εκφραστώ επαρκώς
να βγάλω κάποιο συμπέρασμα

στη στιγμή

pfff....

δεν έχει σημασία που έστειλες μεθυσμένο μήνυμα
και γιατί το χαλάς, απολογούμενη το επόμενο πρωί;
γιατί δε μπορεί απλά να μείνει εκεί;
κατανοώ αφού
και νιώθω το ίδιο δυνατά
ας μείνει ως γλυκιά ανάμνηση
μιας πιθανότητας ενός έρωτα τελείως υποθετικού και τελικά απραγματοποίητου
πιστεύεις αυτό δεν αξίζει από μόνο του;
όσο λίγα λέω εγώ

απλοί κανόνες ορθής κοινωνικής συμπεριφοράς:

- μην περπατάς με τα χέρια ανοιχτά σα να θες να αγκαλιάσεις τον κόσμο όλο επειδή απλά είσαι χαρούμενος ή απεγνωσμένος. θα φαίνεσαι γελοίος
- περπάτα γρήγορα με το βλέμμα σκυμμένο, μπορείς να κοιτάξεις τον απέναντι διαβάτη μόνο μια στιγμή, ακριβώς τη στιγμή που είστε δίπλα. γενικά μην καρφώνεις το βλέμμα σου σε ανθρώπους γιατί σου φαίνονται τα ανθρώπινα πρόσωπα γοητευτικά. καταπίεσε την επιθυμία σου για παρατήρηση γιατί θα σε παρεξηγήσουν. δεν είσαι ανώμαλος. σωστά;
- στο λεωφορείο βάλε ακουστικά, άκου μουσική και κοίτα έξω από το παράθυρο μέχρι να τελειώσει το βάσανο της συνύπαρξης με ένα σωρό άγνωστους ανθρώπους
- δε μπορείς να πιάνεις συζήτηση με ανθρώπους που δεν γνωρίζεις στο δρόμο επειδή απλά έχεις ανάγκη να γνωρίζεις νέο κόσμο, ανάγκη για φιλία, στοργή και αγάπη
- μη κάθεσαι στα πεζούλια και στα παγκάκια με μπύρα ή καφέ από το περίπτερο. το σωστό είναι να κάτσεις σε κάποιο μαγαζί. έξω κάθονται μόνο οι αλήτες, τα πανκιά και τα πρεζάκια. δεν θες να είσαι ένας από αυτούς. σωστά;
- μπορείς να χαμογελάς και να γελάς άλλα όχι και συνέχεια. γενικά απέφευγε κάθε υπερβολική πράξη. μην είσαι καραγκιόζης. καταπίεζε τα συναισθήματα σου. έχεις μια εικόνα να συντηρήσεις
- είσαι σε κάποιο μαγαζί ή πάρτυ; κουνήσου διακριτικά στο ρυθμό της μουσικής και κοίτα γύρω σου αυστηρά και κοφτά. μη χοροπηδάς πάνω κάτω, μην υπερβάλεις. δεν θες να είσαι καραγκιόζης ή gay. σωστά;
- αν είσαι άντρας και βγεις με γυναίκα πρέπει οπωσδήποτε να την κεράσεις. και χρησιμοποίησε χοντρά για να πληρώσεις, όχι ψηλά ακόμα κι αν τα έχεις ακριβώς. μην είσαι γύφτος
- αν είσαι άντρας και συναντήσεις κάποιο φίλο πρέπει να τον αγκαλιάσεις και να τον φιλήσεις σταυρωτά. καλό είναι και ένα χτύπημα στην πλάτη. από κει και πέρα απέφευγε κάθε αβρότητα. δεν θες να είσαι gay
- αν είσαι γυναίκα βάψου και αρωματίσου οποιαδήποτε ώρα της ημέρας κι αν βγεις έξω και για οποιοδήποτε λόγο. μην είσαι ατημέλητη. δεν θες να είσαι παρτάλι ή πεταμένη. σωστά;
- γενικά να έχεις στο μυαλό σου ότι οι πολλές τρίχες, τα παλιά ή ξεβαμμένα ρούχα, τα βρώμικα παπούτσια, η ατημέλητη εμφάνιση είναι όσα κάνουν έναν άνθρωπο αυτό που λένε "άπλυτο"
- αν έχεις ποδήλατο προσπάθησε να μην το οδηγείς στην άσφαλτο και παρενοχλείς αυτοκίνητα και μηχανάκια. προτίμησε γενικά το αυτοκίνητο για κάθε μετακίνηση. αν δεν έχεις κάποιο αξιοπρεπές όχημα δούλεψε σα σκυλί για να αποκτήσεις ένα

για να επιτύχεις στη δημιουργία της κοινωνικής σου εικόνας. δεν θες να είσαι ένας αποτυχημένος. σωστά;

έψαχνα φίλους για να κοροϊδέψω τη μοναξιά μου και να αποφύγω την αδιέξοδη συνομιλία με τον εαυτό μου μα δεν τα κατάφερα σήμερα ρε γαμώτο. θα μπορούσα βέβαια αλλά το έπαιξα αρκετά επιλεκτικός και δε συμβιβάστηκα με μεσοβέζικες λύσεις.

μ' αρέσει να βολτάρω στην άσχημη πόλη μας, όχι στο κέντρο αλλά σε απόκεντρες γειτονιές. συνήθως το κάνω όταν είμαι στεναχωρημένος ή όταν είμαι χαρούμενος. μ' αρέσει να περπατώ στενά που δεν έχω ξαναπερπατήσει, πλακωμένος από το μπετόν, και να ανακαλύπτω κρυφά μικρά παρκάκια και πλατειούλες, μικρές νησίδες πρασίνου. και αυτή την εποχή που τα λιγοστά στριμωγμένα δέντρα πρασινίζουν μ' αρέσει ακόμα πιο πολύ. παρατηρώ τα καφενεία και τα συνεργεία. τα ψιλικατζίδικα και τις ταβέρνες. ψάχνω για όμορφες αυλές σε τίποτα ξεχασμένες μονοκατοικίες και φαντάζομαι σκηνές ανθρώπινης ευτυχίας δικιάς μου ή άλλων να εκτυλίσσονται εκεί. παρατηρώ σκηνές καθημερινότητας, τους περαστικούς και τους στατικούς. η παρατήρηση ηρεμεί το μυαλό μου καθώς δε μ' αφήνει να πολυσκεφτώ και να επεξεργαστώ τα συναισθήματα μου ή να αφεθώ ολότελα σε αυτά. η φαντασία μου δουλεύει συνεχώς - ένα από τα πράγματα για τα οποία ευχαριστώ τον εαυτό μου και το απολαμβάνω - και έτσι πολλές στιγμές καταφέρνω να ξεφύγω και από την πραγματικότητα την ίδια, να ξεχαστώ ολότελα και να ζήσω άλλες καταστάσεις. και μαζί με την παλινδρόμηση των υγρών του στομάχου μου νιώθω και την παλινδρόμηση των συναισθημάτων μου.

μας πλάκωσαν οι συναισθηματισμοί τελευταία. χμμ... τελευταία μόνο;

αυτό που οι άλλοι λεν' ελάττωμα σε σένα εγώ να το κοιτάζω δε χορταίνω. βρίσκω την ομορφιά στα πιο κρυφά μέρη του προσώπου σου και του κορμιού σου. πλέκομαι στο πυκνό σου φρύδι, λούζομαι στα υγρά σου μάτια, κρύβομαι στ' αυλάκια του αυτιού σου, γλιστράω στο λευκό σου δέρμα, στο στήθος σου κουρνιάζω τρομαγμένος, στα χείλη σου βολτάρω μεθυσμένος.

φυλάω μια θέση για σένα στην καρδιά μου. σε στιγμές ονειροπόλησης μας βλέπω μακριά μαζί εκεί να 'χουμε περάσει χίλια κύματα, το χέρι σου το έχω χάσει και το 'χω ξαναβρεί. σε στιγμές απελπισίας και απόγνωσης όταν το σώμα μου το νιώθω φυλακή, όταν θα ήθελα να 'μουν κάτι ανώτερο κι όχι μηδαμινό, το μυαλό μου οργιάζει και μας βλέπω μακριά μαζί εκεί, στο θάνατο και στην αρρώστια, εκεί, στην επικείμενη ήττα, όμως ξέρω ότι είσαι εκεί ή ότι ήσουν ή ότι ήμουν, τουλάχιστον μπορώ να κλάψω για κάτι που είχα κι έχασα, τουλάχιστον μπορείς να κλάψεις για κάτι που είχες κι έχασες, τουλάχιστον υπήρξε. φυλάω μια θέση για σένα στην καρδιά μου, μια ελπίδα θολή και άπιαστη. και διώχνω πολεμάω το φόβο μακριά, διώχνω πολεμάω το παρελθόν και την απογοήτευση, κλείνω τ' αυτιά μου δεν ακούω, δεν ακούω, δεν σας ακούω.

φυλάω μια θέση για σένα στην καρδιά μου, αλήθεια.

Αβάστακτο πρωινό ξύπνημα
(Με φως ψυχρό, φωνές)
Βαθιά αναστενάζω
Και την ψυχή μου βγάζω
Παλεύει ν' ανεβεί
Πάνω απ' τη σάπια οροφή
Να βρει τον ουρανό

Μα ακόμα κι αυτή
(Άυλη κι αλαφρή)
Δε βρίσκει διαφυγή
Πίσω γυρνάει, πέφτει
Την καταπίνω βίαια, πονώ
Και σηκώνομαι για ξύρισμα

Σουφλί, Οκτώβριος 2007

Δυο μαύρα άρβυλα βαραίνουνε τα πόδια μου
Μια μαύρη μέρα την ψυχή μου
Τη νύχτα κλαίω στα κρυφά
Κι απ' τον υπνόσακο κυλά
Μαύρο ποτάμι θλίψης

Σουφλί, Οκτώβριος 2007

σ' αγαπώ. θέλω να σ' αγγίζω, να σε χαϊδεύω και να σε νιώθω συνέχεια. με τα χέρια μου, το πρόσωπό μου, όλο μου το σώμα. μου δίνει μια αίσθηση νίκης κατά του θανάτου και είναι μία απεγνωσμένη απέλπιδα προσπάθεια να δραπετεύσω από το κλουβί που είναι το σώμα μου. να γίνω ένα με σένα, να μη μας χωρίζει τίποτα, να μη νιώθω μόνος. θέλω να σ' αγγίζω, να σε χαϊδεύω και να σε νιώθω συνέχεια. σ' αγαπώ.