(Με φως ψυχρό, φωνές)
Βαθιά αναστενάζω
Και την ψυχή μου βγάζω
Παλεύει ν' ανεβεί
Πάνω απ' τη σάπια οροφή
Να βρει τον ουρανό
Μα ακόμα κι αυτή
(Άυλη κι αλαφρή)
Δε βρίσκει διαφυγή
Πίσω γυρνάει, πέφτει
Την καταπίνω βίαια, πονώ
Και σηκώνομαι για ξύρισμα
Σουφλί, Οκτώβριος 2007
No comments:
Post a Comment